Unutmak

Sana olan bu hayranlığı
Slah zoruyla koparıp alsınlar.
Merak etme, korkmam...
Gün be gün yenilenen hayalini
Gözlerimin boşluğunda eskitirken
Kalbim her an duracakmış gibi
Her atışında sensiz geçen

****

Sana baktığım o birkaç saniyeyi olduğunca uzatabilmek için başlatılan bütün bu sohbetler, gözlerinin içine dalıp gidebilme hayali içinde sana boş boş bakışım, belki hoşuna gider diye içimde tutamayıp söylediğim, ama hepsi sana olan bu hayranlıktan gelen iltifatlar... Belki henüz farkedemedin, belki farkettin ama sükunetin içinde gizlenip bekliyorsun, ve ben ne yapacağımı bilemiyorum. Sanki her gün daha da bir güzelleştiriyor seni... O zaman ileriyi düşünmek bile istemiyorum, çünkü biliyorum o zaman senden kopmak istemeyeceğim. Her güne seni görebilme hayalleriyle başlayıp çıkıyorum bu yola, belki beni bu kadar dik bir şekilde bu kara dünyaya çıkaran senin o aydınlığından bir parça alabilmek...
Silah zoruyla unutmaktan korkamam... Ben zaten sensizliği tadarken sanki kalbim sonsuza kadar susacak gibi oluyor. Geleceği merakla bekliyorum çünkü, senden uzak kalmayı, seni başka kollarda bulmayı düşünmek... Sadece ilham değil, buruk bir acı da veriyor bana her an omuzlarıma yüklenmem gereken...
Olmayacağını bir şeyi bile bile zorlamanın anlamı ne? Yok; biz sadece buna "aşk" diyoruz...