Özlem Kanatlarındadır Yusufçuğun

Yine uzaklardan bir yerden sessiz kanat çırpışlarını dinliyorum
Yalnızım, duyabilmek istiyorum birazcık da olsun
Sarılıp dalgalara, yatabilmek istiyorum huzur dolu
Birazcık olsun doldurmak istiyorum aklımı anılarınla
Gelişini anmak istiyorum bir yıl dönümü misali
Yüzüme kondurduğun gülücüğü tekrardan yaşamak istiyorum

Bütün o sessiz kanat çırpışlarında, bakışlarında
Bir şeyler vardı gizli yatan, uyandıramadım hiçbirini
Bilemedim gerçekleri, bilemedim ne dediğini
Benden farklı bir dil konuştuğunu varsayıp anlamadım
Halbuki her çırpınışında suratıma vurdun gerçekleri
Ben, sadece hayallerde yaşadım

Şimdi hayallere dönmek istiyorum senin kanatlarında
Geç kalınmış tüm o yolculuklarda hayat bulmak istiyorum bir anda
Gözlerimi açtığımda senin diyarında kaybolmak istiyorum
Renklerine kapılıp vazgeçememek bağımlı olurcasına
Seninle süzülmek istiyorum havasından bu hayalin

Sessizlikte kaybolduk yine
Kulağıma takılı sesinin yankısını dinlerken
Umutla doluyorum yeniden, her gün olduğu gibi
Vedadan arda kalan bir gülümsemeye dalıp gidiyor aklım
Ufka bakıyorum senin gelmeni tekrar bekleyerekten
Belki aylar, belki yıllar geçecek
Belki bu gözler sonsuza kadar sana yaban kalacak
Yine de güneşin ufuktan doğacağını bilerekten
Kalır gözlerim hayal dolu bakışlarıyla seni bana bağlayan çizgide

Bir yusufçuk ezgisi dalgalanır çalan şarkılarda
Özlem birikir kalbimde, çalkalanır uçsuz bucaksız okyanuslar gibi