Hayat Kadınları

Hayatımın kadınları
Bir bir geçmiş gözlerimin önünden çehreleri
Saklanmış bir köşede, koleksiyon gibi
Atmayı, yakmayı bilemedim günlük gazeteyi
Bulmaca sayfalarıyla uğraştım durdum

Anlaşılmadı hiçbir gününde hayatın
O kapının neden usulca kapandığı.
Nasıl da dışarıda kaldık, keskin soğukta
Sokulma hayalleriyle ısındık ateş başına
Gecenin gölgelerinde aldatıldık

Yalan yağmuru ellerimde canlandı
Kana kana içtim her damlasını
Parmakla gösterip güldü hayatımın kadınları
Ben de katıldım, elbet bir şey vardır diye
Evet vardı, elde vardı bir hiç..

Çiçekli böcekli bahar bahçesinden
Derin bir karanlığa çekiliverdim birden
Halbuki daha pamuk şekerden tadacaktık
Sadece hayallerimde yetişen..
Kayıp çocuk listesinde bile yoktum, unutuldum

Hayatımın kadınları bir o taraftan vurdu, bir ötekinden
Sızıyı hissetmemiş süsü takınıp erkeklik tasladım
Savruldum, dersi okulda bıraktım havalarıyla
Ders bitti, silindim kara tahtalardan
Daha niceleri yerime yazıldı, benden öncekiler gibi

Unutmak bu kadar kolay olamaz tesellilerim boşuna
Bugün senin hayalindir, bir bakmışsın yarın başkasının aklında
Yüzünü yıka ve ayıl, arın, ne olduklarını hatırla
Tek kişilik hafızalarından içerler mutluluğu..
Yaşamın sayfalarındaki şiirlere dahi yapışmış
Hayatımın kadınları