Uzak

Siz gözlerinizle anlattınız bilmem gereken her şeyi,
Her ne kadar sözlere ihtiyaç duysanız da arada sırada
Akamayan, toplanmış yaşlarınızda yaşadım ben sizi;
Havada ayrılığın kokusu -siz de aldınız- gün yakın
Dakikalar sizden çalınırken dudaklarınız titriyor
Sadece onun dudaklarının özleminden değil
Veya teninin son kez tadabilmenın arzusundan
Saçlarını bir de oradan hissedip, gözlerinizi kapatıp
Canlılığı yakalayabilmek için farklı bir açıdan

Haykırmak istiyorsunuz içinizde birikmiş bedduaları
Zamana, olayların gelişmesi ve akışına karşı
Mümkün olsa tutup, saçını başını yolacaksınız
Ama dudaklarınız sabretmeyi seçiyor duygu seline kapılmadan
Gözkapaklarında dalgalanıveriyor hayaller
Anılar kabarıp tasşıyor bir damla olarak
Yorgun düşmüş aralıktan sızarken renk veriyor iki yana
Artık çok geç

Değiştirilemeyen tüm geleceklerin kesişiminde
Sizi izliyorum köşemden sessizce
Kahvemin acısı bile hafif mayhoş
Yuvarlanarak büyüyen geleceğin acısını
Fırtına öncesi sessizlikten gözyaşı yağmuruna tutulurcasına
Ümitsiz bir istek kaplıyor içimi
Benim olamayacak her şey için.