Gülümseyelim

Suratımdaki gülümseme..
Kime yalan söylüyorum acaba?
Parçalanıyorum içten içe.
Yine de güçlü olmalıyım,
Pes etmeden gidebilmeliyim yolun sonuna.
Yolun sonu neresi peki?
Ölüm, muhtemelen..
Yıllar yılı bu acıyla yaşayacağım demek..
Biliyorum,
Eski yüzler olmayacak çünkü,
Sarıp sarmalayamayacak beni gündüz gece..
Sadece gece,
Uykudan önce
Onları melankolime banıp yuttuğumda
Karnımda bir ağrı olacak
Dayanamadığımı hissedip yıkılacağım

Ama şimdilik gülümseyelim,
Ta ki rüzgarlar onu aşındırana dek.
Belki yeniden boyarım bir şekilde!
Belki orijinali döner evine..
Ama şimdilik
Gülümseyelim hayata hep birlikte..